Pasangan EUR/USD menutup dagangan Jumaat lalu pada paras 1.1417 — paras terendah sejak Julai tahun lalu. Pasangan ini mencatat penurunan dua minggu berturut‑turut sepanjang Mac. Pada akhir Februari, para pedagang cuba mengekalkan paras 1.1810; kini tumpuan beralih kepada paras 1.1300. Sekiranya konflik di Timur Tengah berlarutan dan merebak, kita mungkin akan melihat paras 1.1000 dalam masa terdekat. Namun begitu, senario ketegangan konflik kekal sebagai senario asas dan merupakan hasil yang paling mungkin. Sehingga kini, belum terdapat petunjuk jelas dan meyakinkan bahawa ketegangan akan mereda dalam masa terdekat. Ini bermakna dolar AS sebagai aset selamat akan terus mengukuh, seterusnya memberi kesan kepada pasangan mata wang utama.
Minggu lalu menunjukkan bahawa Donald Trump gagal melancarkan serangan kilat ke atas Iran. Konflik kini memasuki fasa yang panjang dan melekit dengan kesan yang sukar diramalkan. Walaupun dakwaan awal Amerika Syarikat dan Israel pada hari-hari pertama operasi bahawa mereka menguasai ruang udara dan memusnahkan sebahagian besar sistem pertahanan udara Iran, Teheran masih mengekalkan keupayaan untuk membalas. Setiap hari, ia menggunakan keupayaan tersebut untuk menyerang pangkalan AS di rantau ini serta infrastruktur minyak di negara jiran.
Hasil utama minggu itu ialah Teheran secara berkesan telah melumpuhkan perkapalan di Selat Hormuz, yang mengakibatkan lonjakan mendadak harga tenaga. Perkara ini menjadi pemacu utama pengukuhan dolar Amerika. Oleh itu, pembukaan semula laluan pengangkutan penting ini dijangka mencetuskan reaksi pasaran — minat terhadap aset berisiko akan meningkat, manakala dolar sebagai aset selamat akan menerima tekanan ketara.
Hal ini menimbulkan persoalan: apakah kemungkinan pembukaan semula selat tersebut dalam jangka terdekat? Bagi saya, jawapannya bergantung sepenuhnya kepada kesediaan Amerika Syarikat dan Iran untuk duduk di meja rundingan. Usaha membuka semula selat secara paksa besar kemungkinannya gagal dan tidak akan memulihkan tahap lalu lintas seperti sebelum konflik. Secara asasnya, Iran tidak memerlukan kapal perang untuk menguasai selat; pelancar peluru berpandu mudah alih dan kelompok dron serangan yang dikerahkan di sepanjang pantai sudah memadai untuk mengancam perkapalan. Walaupun AS memusnahkan 90–95% aset sedemikian, baki 5–10% sudah mencukupi untuk menjadikan insurans bagi kapal tangki hampir mustahil diperoleh.
Cadangan lain untuk menyelesaikan isu ini juga kelihatan sukar dilaksanakan. Contohnya, Donald Trump mengusulkan program insurans semula kerajaan bernilai 20 bilion dolar Amerika untuk kapal tangki. Bagaimanapun, menjadi jelas bahawa syarikat insurans Amerika kurang terlibat dalam produk seumpama itu; pemain utama ialah firma British Lloyd's of London. Wakil Lloyd's baru-baru ini berdepan penolakan daripada pengendali besar seperti Maersk dan MSC.
Satu lagi penyelesaian berpotensi ialah pengiring ketenteraan untuk kapal tangki. Namun, pilihan ini mempunyai kelemahan tertentu. Pertama, Amerika Syarikat belum menunjukkan kehendak politik yang diperlukan; isu ini masih dibincangkan di koridor Rumah Putih dan di peringkat Pentagon/Kementerian Pertahanan AS. Kedua, penanggung insurans menentang idea ini kerana konvoi ketenteraan bukan sahaja memberi perlindungan malah turut menjadikan kapal tangki sasaran utama bagi angkatan Iran. Wakil syarikat insurans utama berhujah secara munasabah bahawa kehadiran kapal pemusnah di sisi kapal tangki awam secara automatik meningkatkan risiko ia menjadi sasaran.
Masalah ini nampaknya tiada penyelesaian dan telah mendorong pasaran minyak kembali ke momentum kenaikan. Langkah-langkah yang diambil tidak membantu; harga minyak — bagi penanda aras Brent dan WTI — kekal kukuh melebihi $100, walaupun sekatan Amerika Syarikat terhadap Rusia dilonggarkan sebahagian dan negara-negara Kumpulan Tujuh (G7) mengeluarkan rizab strategik.
Dengan kata lain, rundingan langsung antara Amerika Syarikat dan Iran diperlukan untuk menyelesaikan isu ini serta memulihkan operasi perkapalan di Selat Hormuz. Sebagai alternatif, kebangkitan pihak pembangkang Iran yang berpihak kepada Rumah Putih boleh menjadi jalan penyelesaian. Namun, senario kedua ini nampaknya sangat mustahil: pihak pembangkang Iran tidak mempunyai pemimpin tunggal di dalam negara, dan struktur kuasa sedia ada kekal utuh walaupun selepas pengguguran Pemimpin Tertinggi dan ahli-ahli politik kanan yang lain.
Justeru, pada asasnya rundingan merupakan satu-satunya pilihan bagi penyaheskalan sebenar. Namun, sehingga kini kedua-dua pihak mengemukakan tuntutan maksimalis yang pada asasnya sukar dipenuhi. Sebagai contoh, Trump telah beralih daripada retorik "pembendungan" kepada tuntutan penyerahan tanpa syarat. Pada masa sama, wakil rasmi pihak berkuasa Iran telah menggariskan syarat-syarat Iran untuk menamatkan perang: pampasan daripada Amerika Syarikat atas kerosakan yang dialami dan pengunduran semua pangkalan Amerika Syarikat dari Teluk Parsi.
Keseluruhan keadaan ini menunjukkan bahawa tindakan ketenteraan di Timur Tengah berkemungkinan besar tidak akan berhenti dalam beberapa hari atau minggu akan datang. Menurut sumber Wall Street Journal, perang di rantau itu dijangka berlanjutan "sekurang-kurangnya beberapa minggu lagi", disebabkan ketegasan Trump untuk meneruskan serangan terhadap angkatan tentera Iran dan kumpulan proksi mereka.
Ini bermakna Selat Hormuz akan terus terjejas, harga minyak akan terus meningkat, dan permintaan terhadap dolar AS sebagai aset selamat akan kekal tinggi.
Dalam konteks ini, wajar mengambil peluang pembetulan menurun pada pasangan EUR/USD untuk membuka kedudukan jual, dengan sasaran pada 1.1410 dan 1.1350.
